Monthly Archives

March 2020

Personal Blog

Winter in Sweden, Coronavirus and homeschooling

De winter loopt langzaam op zijn einde, hoewel we hier in Småland amper van een winter hebben kunnen spreken. Sneeuw heeft er amper 5 dagen in totaal gelegen. Tegelijkertijd voelt het alsof “winter is coming”, voor de GOT-liefhebbers onder ons. Het Coronavirus heeft ons in de greep. De wereld lijkt in eens niet meer dezelfde als vorige week, laat staan 4 maanden geleden. Want kleine lieve Cleo is vandaag exact 4 maanden oud. Voor ons is “homeschooling” al 4 maanden de normaalste zaak van de wereld. De heftigheid die zich buiten de muren van ons huis en buiten de grenzen van ons tuinhek afspelen lijkt enerzijds surrealistisch maar anderzijds ook zo merkbaar echt. Onze cocon binnen sluit ons er wat voor af maar het nieuws volgen we op de voet.

Cleo 4 maanden!

In een tijd als deze helpt het mij altijd even om te gaan zitten en wat te schrijven. Het Coronavirus weg schrijven deze winter zal niet lukken, maar even de gedachten ordenen lukt misschien wel. Ook ik was aanvankelijk wat laconiek toen de berichten over een virus in China deze kant opkwamen. Nog altijd veel meer influenza doden per jaar in alleen Nederland. Onkunde, blijkt nu. De heftigheid wordt steeds duidelijker. vooral de snelheid waarmee het virus zich verspreid over de bevolking. Vreemd om nu niet deel te nemen aan deze hectiek. Ik ben nu natuurlijk niet werkende in de kliniek, maar berichten van collega’s en voornamelijk vrienden in Nederland worden steeds echter. Noodscenario’s, dagelijks veranderende protocollen in grote ziekenhuizen in Nederland, huisartsenposten die overdag open gaan, gebrek aan materiaal en bescherming voor personeel in de zorg. Ik vind het behoorlijk beangstigend. Over enkele minuten begint een nascholing die ik volg, om het wat beter te begrijpen. Ondertussen in afwachting of mijn herregistratie in Nederland wordt goedgekeurd. In Zweden lijken huisartsen uit de wind gehouden te worden. Alle verdenkingen gaan direct naar het regionale ziekenhuis in Växjö. Je weet wel, die van dat vorige blogje, dat lees je hier. Kost wat kost daar dus wegblijven….

Eindelijk een beetje sneeuw

Als daadwerkelijk 60 % van de bevolking het virus zal krijgen en daarvan 1-2 % overlijdt zullen wij allemaal een naaste of tenminste een bekende verliezen. 10% van de besmette mensen zal ziekenhuisbehandeling nodig hebben volgens de voorspellingen en een gedeelte weer daarvan, vaak langdurig op de IC aan de beademing, daarvan overlijdt weer 50%.

Dat 5% van de besmette mensen die overlijdt zorgpersoneel is, is ronduit zorgwekkend. Epidemiologen, virologen en onderzoekers draaien overuren om grip te krijgen op dit virus. Ondertussen is het in de ziekenhuizen vooralsnog onder controle maar wanneer wordt het dweilen met de kraan open?

Knippen knippen plakken

Ondertussen zijn in Nederland de scholen gesloten en draaien ouders overuren als werknemer, ouder en leraar. Homeschooling. Het gaat in eerste instantie om (maar) 3 weken, wellicht nog veel langer. Op Instagram zie ik bij velen strakke dagschema’s langskomen. Iedereen lijkt de leukste pinterestwaardige thuisactiviteiten, knutselprojecten en leerzame werkjes te hebben bedacht en ondertussen moet het huishouden natuurlijk ook gedraaid worden. Via verschillende whatsappgroepen worden adviezen gedeeld hoe de kinderen te entertainen en de thuiswerk bingo kwam ook al langs.

Alla mondriaan

Terwijl dat zo gebeurd doet dat ook veel met mij, merk ik. Want iedereen gaat vol inspiratie, energie en enthousiasme noodgedwongen hiermee aan de slag. Enerzijds geeft het mij ook weer wat leuke nieuwe energie en heel veel inspiratie, waarvoor dank. Want, hoewel de scholen, ondanks ook in Zweden een woekerend Coronavirus, hier nog gewoon open zijn, besloten Paul en ik de kinderen thuis te houden. Social distancing lijkt the way to go to flatten the curve. Geen risico lopen. De piekbelasting op de zorg te voorkomen. Maar heel eerlijk. Zoveel gingen Merle en Stella al niet naar de voorschool. In totaal maximaal 15 uur per week, maar door verplichte vakanties en studiedagen zouden in een heel jaar maximaal 525 uur school mogen volgen. Dit komt neer op ongeveer 35 weken van 15 uur school per jaar neer. Dit is de dinsdag – woensdag – donderdag van 9.00u tot 14.00. Maandagen en vrijdagen waren zij al thuis.

Nu waren wij, na 2 weken kerstvakantie als gezin van 5 ook nog half januari 2 weken in Nederland voor de bruiloft van mijn zus en zwager. De periode in Nederland was overigens heel bijzonder met alleen maar hoogtepunten. Het kwam wat vlug na de bevalling, Cleo krap 8 weken oud, maar we hadden het niet willen missen. De vrijgezellen van mijn zus, de onverwachte – iets te vroege- geboorte van ons lieve neefje Sam, nu al het beste vriendje van Cleo. Een Meet and Greet Cleo met bijna al onze lieve vrienden. Super bijzonder dat we na 3 jaar buitenland alsnog niet zijn vergeten en hartverwarmend om iedereen even te zien. Vele gesprekken begonnen, geen enkele af kunnen maken. Maar heerlijk iedereen in ieder geval even in de ogen te hebben kunnen kijken. Velen kwamen ons al bezoeken in Zweden, dus uit het oog maar niet uit het hart, blijkt van toepassing. Een heerlijke week op Terschelling met alle opa’s en oma’s en zus en familie met uiteindelijk als klapper de bruiloft van mijn zus en zwager. Een prachtige dag, en zeker ook emotioneel. In het teken van de liefde maar bij alle aanwezigen de wetenschap dat niet ieder sprookje altijd een happily ever after zal hebben. Wij hebben enorm genoten en enorm gedronken en de dag erna was buitengewoon taai. De terugreis naar Zweden nog taaier. De kater kwam later. Het thuiskomen was best even heftig dit keer. Het gevoel van eenzaamheid, het gemis van onze fijne vrienden, de nabijheid van onze familie, opa’s en oma’s. De eerste week thuis viel mij erg tegen. De lange dagen met drie kinderen thuis. Maar ons huis is heerlijk, er viel wat sneeuw, meteen wat bezoek en dan zit je er ook wel weer snel in, dat gewone ritme. Inmiddels zitten we wel in een lekkere flow.

Toen ik wist dat ik de kinderen zo veel thuis zou hebben ging ik ook mega enthousiast aan de slag met mijn idee van homeschooling. Ik ging op zoek naar adviezen, websites, kocht bol.com leeg met educatieve boekjes en spelletjes, struinde uren over Pinterest en maakte een leuke map met werkbladeren en kocht een etui voor de meisjes speciaal voor hun werkjes. Schooltje spelen sprak vooral Merle ook erg aan. Ik had ook een plan voor een strak dagritme om het voor ons allemaal duidelijk en draagbaar te maken.

Als je moeder dokter is…

De realiteit. Ik voel me erg dubbel als ik iedereen zo enthousiast aan de slag zie ga. Een beetje schuldig dat het mij niet lukt, maar ook lief voor mijzelf dat ik irreële verwachtingen had en ook omdat er een heleboel wel lukt. Misschien niet zo strak als gedacht, maar alles wat wel gaat is mooi meegenomen. Daarnaast hoeven we ook eigenlijk niets echt, luxe! Het is wat ik mijzelf en de kinderen op leg. Drie weken homeschooling is wel vol te houden (of?), maar niet maandenlang, op deze intensieve manier.

Mijn ervaring deel ik graag met jullie – noodgedwongen tot homeschooling -vaders en moeders. Er kwam, zeker in het begin, bijzonder weinig van terecht van al mijn enthousiasme. Het houden van een dagstructuur is met een new born sowieso een illusie. Want meestal vergeet ik dan dat er nog van alles moet gebeuren, zoals Cleos voedings- en verschoningsmomenten. Ook een onrustige nacht (die er niet eens zo veel waren) zorgt dat de dag al 2 uur later opstart dan gedacht. Ik zag dat mensen 15 min inplanden voor een klusje in huis. Ik ben al minstens 15 min bezig voor en na iedere maaltijd. Dat wil zeggen ontbijt – fruit – lunch – mellis (tussendoortje, heel belangrijk voor de dames) – avondeten. Het opdekken, afruimen, vaatwassers in en uitruimen en het eetmoment zelf neemt alleen al een halve dag in beslag. Dan nog niet eens gesproken over de massa’s was, wat met een spugende baby niet bij te houden is. Een was ophangen in 15 min lukt misschien, maar vouwen kost mij veel langer. Marie Kondo, dat dan weer wel. Ik heb er gelukkig geen hekel aan, liefst met een Netflix-serietje aan. Dan moet er nog af en toe gepoetst worden in huis, in tijden van corona extra veel. Als je met 5 mensen in een vrij groot huis woont en daar bijna fulltime bent is er helaas ook behoorlijk veel schoon te houden. Dan moeten de boodschappen nog ergens worden gedaan. Dus als we dan eindelijk allemaal klaar zitten voor het schooltje zijn de verwachtingen (van ons allemaal) en de realiteit vaak niet met elkaar in harmonie.

Scheikunde lesje

Merle en Stella zijn door de Zweedse structuur ook niet gewend aan taakjes of opdrachten. Soms heb ik, in mijn beleving, een leuk werkje bedacht. Dan doen ze het A. graag op hun eigen manier B. Is het vervelend als mama iets op of aan te merken heeft C. is de aandachtsspanne veel korter dan dat ik voor het werkje had bedacht.

Moeder-de-juf, dat schoolse, liet ik dus al snel varen. In ons gezin werkt dat niet. Daarnaast kan ik kennelijk niet didactisch genoeg uitleggen en soms zijn we uiteindelijk allemaal gefrustreerd. Die momenten probeer ik nu te mijden. Hebben ze geen zin, zijn ze druk met wat anders, lukt het even niet. Dan leggen we het weg. Misschien pakken we het later weer op, als ze er wel aan toe zijn of zin in hebben. Hier geen verplicht huiswerk vanuit school, dat scheelt dan weer! Wat ik wel doe? Ik probeer steeds vaker de aandacht te grijpen als ze we ergens over praten of bedenken wat we gaan doen. De interesse te winnen door een klein filmpje te laten zien. Het vast allemaal klaar te leggen voor ik er over ga praten. Ingaan op een vraag die opkomt. En vooral: no pressure en accepteren dat de concentratie zo weer weg is, de aandacht op is en zin verdwenen. We doen genoeg leuke dingen, maar zeker niet iedere dag hoor. Vooral driejarige Stella begint altijd erg enthousiast maar haakt net zo snel weer af. Merle moet ik altijd even laten inzien dat het leuk is of kan zijn en dan heeft ze vaak de smaak te pakken. En spelen ze eindelijk lekker zelf, alleen of samen. Dan ga ik ze zeker niet onderbreken met een werkje maar geniet van een paar minuutjes geen vragen. Onze dagstructuur hangt dan ook vooral vast aan de maaltijden. Als de ene maaltijd verorbert is wordt al druk gespeculeerd over de inhoud van de volgende.

Zelf spelen is best lastig. Maar ik ben geen entertainmentbureau en heb ook niet die ambitie. Ik heb ook niet het geduld om de hele dag spelletjes te spelen. Dus dat is mijn doel in deze periode: leren zelf spelen. Ze mogen zich prima vervelen. Dat betekent dus geen letters of cijfers, hoewel dat leuk zou zijn als het lukt, maar geen noodzaak. Ik probeer niet te streng te zijn, niet voor mij zelf en niet voor hen. In vergelijking met kinderen in Nederland zullen ze wellicht op dat gebied iets achter lopen. Maar zelf kunnen spelen, ruzies oplossen, spellen bedenken, dat is ook een belangrijke skill. Ik geniet dan ook enorm als ze een theater voor mij organiseren, post naar elkaar of opa en oma sturen, een museum maken met allerlei tekeningen of gewoon moedertje-dochtertje/doktertje spelen. Daarnaast zijn ze beide vloeiend tweetalig en zal Merle volgend jaar Engels gaan leren als ze op de International School zal beginnen, dus dat komt vast dan wel goed. Die talenknobbel is al goed gestimuleerd.

Als je moeder dokter is en je baby zusje slachtoffer deel 2

De laatste weken zaten we er allemaal goed in. Het niet echt bestaande ritme van Cleo met een nachtelijk flesje om 5 uur, vrolijke gezellige meiden die tegenwoordig samen op een kamer slapen, de gedachten van een lange reis naar Amerika in mei, een aantal leuke sociale contacten hier mede doordat we op onze vrije momenten in plaats van schooltje spelen lekker op pad gaan. Er is een open voorschool waar je 2 x per week met alle kids naar toe kan om andere ouders en kinderen te ontmoeten. Het Ikea museum, het meertje, het activiteitenhuis van Ikea, de ballenbak van Ikea. Genoeg te doen. Daarnaast het vooruitzicht van een weekend weg naar Nederland zonder man en kinderen. Ook voor ons gooit corona de boel op de schop. De reis gaat vrijwel zeker niet door, het weekend sowieso gecanceld, het bezoek van opa’s en oma’s onmogelijk door gesloten grenzen. De chocola, smint en potten pindakaas met stukjes zullen even moeten wachten. Al het vermaak buiten de deur en het (dubieuze) ritme dat we wel hadden is ver te zoeken. Dus ook voor ons is het even wennen. Paul werkt vooralsnog thuis tot nader orde.

thuiswerken met fruktpinne

Knus is het wel. Het thuis houden van de kinderen voelt dan ook natuurlijk. Ik heb er geen stress over en weet dat we de dagen wel door komen. ze vliegen voorbij. Sommige dagen zijn beter dan anderen, blauwe lucht en zon helpt. Als het regent vinden we het allemaal prut-weer. De tv is soms een redding. Als er moeheid is of als ik even 45 minuten wil sporten en ook vaak als onderdeel van iets educatiefs. Dankbaar dat ik toch al thuis was met de meiden, geen druk of stress van werk in deze bijzondere periode. Extra genieten en knuffelen met Cleo. Het voelt ook wel gek dat ik niet werk, meedraai in de maatschappij, het voelt soms alsof ik ook wat zou moeten bijdragen, maar mij realiserende dat dat nu toch niet kan of haalbaar is. Vooralsnog lijkt dit ook niet nodig, want de huisartsenpraktijken hebben het juist redelijk rustig omdat men er liever wegblijft. In Zweden lijkt het virus nog wat weken achter te lopen. Ook hier wel wat lege schappen, maar de berichtgeving is minder heftig dan de Nederlandse doet geloven. We wachten het allemaal maar af.

Moraal van mijn verhaal over homeschooling. Lukt het jou (ook) niet om dat strakke dagritme te volgen, nemen je kinderen moeilijk wat van je aan, heb jij geen creativiteit of tijd in pinterestwaardige knutselwerkjes? You are not alone, we are all in this together. Leg de lat niet te hoog, zeker als we het over maar drie weken hebben. Leren doe je ook door spelen. Je kindjes zijn jong, gun ze een break. Maak het jezelf gemakkelijk, ben niet te streng, gebruik de iPad zo nodig en zelf vermaak is zeker zo belangrijke skill om te leren. #notetoself

Wil je toch ook meedoen met al die leuke activiteiten maar heb je geen idee waar te beginnen bij gebrek aan inspiratie is er heel veel online te vinden, vooral via Pinterest.

Beetje cheating met de iPad

Heel veel liefs en kracht en sterkte toegewenst in de komende roerende weken of misschien wel maanden.

Isabelle