Personal Blog

About the ups and the downs!

In gedachten verzonken

Na een heerlijke, warme, zonnige middag met de kinderen bij het meer zit ik nog heel even in de uterum in het avondzonnetje met de laptop op schoot. Opgelucht dat de beide meisjes in bed liggen en ook daadwerkelijk slapen. Het avondritueel in je eentje is toch altijd even heksen.

Tijd om weer eens mijn gedachten op een rijtje te zetten en deze onder woorden te brengen. Voor mij een onderdeel van het wennen. Het verwerken. Inmiddels ben ik, na een bijzonder intense maand vol met bezoek,  al weer een paar dagen moederziel alleen met de kinderen thuis. Behoorlijk wennen. Het codewoord. Ik hoor opeens allerlei geluiden en voel mij kwetsbaar.  Paul vertrok afgelopen week naar Milaan voor werk om vervolgens door te vliegen naar Amsterdam voor een boys-weekend. Hij komt morgenavond laat terug om anderhalve week later weer voor 10 dagen naar Seoul te vertrekken. Gelukkig waren mijn schoonouders er nog een aantal dagen en zullen mijn ouders over 2 weken weer komen. Wat moet je zonder je familie!

Bezoek

De afgelopen maand, met al het bezoek, heeft mij heel erg goed gedaan. Desalniettemin is het zeker ook bijzonder intensief geweest. Het voelde heel fijn om onze familie de nieuwe omgeving te laten zien en hen een beeld te geven bij alle verhalen van ons nieuwe leven. Daarnaast is het heel fijn om wat gezelschap te hebben overdag en is het ontdekken van de omgeving een stuk leuker met mensen om je heen. Hierdoor had ik ook nog wat tijd voor mijzelf. Me-time! Wat een cliché! Maar stiekem wel echt heel fijn. Zo heb ik een lesje Zweeds in Malmö gevolgd. Heerlijk! Zo zat ik 1,5 uur heen en 1,5 uur terug in mijn eentje in de trein. Een beetje zitten, huiswerk maken, de omgeving bekijken. Serieus zalig! Dat zou ik mij in Nederland, met de NS, toch niet direct hebben kunnen voorstellen.

Het is heerlijk om ‘s ochtends even alleen te kunnen douchen, terwijl iemand anders de kindjes vermaakt. Want de kinderen zijn sinds de dagen langer worden zo ongelooflijk vroeg wakker (het was vandaag 5.45u). Hierdoor lukt het mij zelden te douchen voor zij de tent afbreken. Het is reuze chill dat Stella niet altijd mee hoeft als ik Merle even naar de opvang breng. Een kind of twee kinderen gereed maken voor vertrek maakt toch een gigantisch verschil. Of dat iemand anders eens een keer Stella’s neus afveegt (dit vindt zij namelijk echt afschuwelijk!) of een luier verschoont.

Heel, heel fijn dus, al het bezoek. Het kwam voor mij op het goede moment. Weer even wat adem. En ook Merle geniet van alle aandacht. Het liefste wil zij dat iedereen haar naar bed brengt en vervolgens nog drie keer terug komt om haar een kusje te geven. Een boek lezen met haar grote neef of samen sieraden maken met haar grote nicht. Dat maakt het vertrek iedere keer ook wel heel moeilijk voor haar. Het is heel verwarrend dat er mensen een aantal dagen heel intensief zijn en vervolgens weer gaan. Ook het komen en gaan van papa valt haar zwaar. Zodoende dat ze nogal aan mij hecht op het moment. Doodsbenauwd dat ik ook (weer) weg ga.

Omgeving

Wij hebben weer fantastisch mooie nieuwe plekjes ontdekt. Alleen het rondrijden rondom het meer en af en toe een afslag nemen levert geregeld een prachtige route, beekje of idyllische boerderij op. Het tegenkomen van een ree onderweg is iedere keer weer ene ware beloning. Heel bizar, dat ik daar zo blij van kan worden. Er zijn overal prachtige kraanvogels, sporen van everzwijnen, hazen en schattige vogeltjes. Het ontwaken van de lente is te gek! Vol verwachting kijk ik ‘s ochtends uit het raam of er al blaadjes aan de appelboom groeien. Het weer is echt iedere dag anders, stralende zon kan zich afwisselen met sneeuwbuien.

Hoor mij gaan. Een maand of 4 geleden zou ik hier van over mijn nek gaan. Ik had er eerder ook geen oog voor, want bloesem aan een boom in een matige wijk is toch niet zo bijzonder. De rust en de ruimte is zo fijn. En dan bedoel ik niet zo zeer het huis en de tuin, hoewel die echt gigantisch zijn, maar vooral de lucht, het uitzicht, het feit dat er niet altijd een sluierbewolking hangt, dat je de verte in kan kijken, waar je ook staat. Dat is echt zo wonderlijk prettig. Iets wat ik nooit in mijn leven heb gemist.

Wij bezochten onder andere een Älgsafari (eland-safari). Want hoewel er 300000 elanden in Zweden zijn kom je er niet zo gauw een in het wild tegen. Dus dat zij verzameld waren in een parkje waar je met de auto doorheen kan was helemaal prima. Fascinerende, enorme beesten. Geloof mij maar, die krijg je echt niet graag tegen je bumper aan. Tijd om heel gauw een grote Volvo aan te schaffen.

Mijn zus plunderde de lokale VVV en er blijkt genoeg te doen in de omgeving.. Uiteraard bezochten wij het IKEA-museum, een geweldig leuke tentoonstelling van IKEA door de jaren heen en spendeerden wij een middag het speelgoedmuseum van Brio. Ietwat vergane glorie, maar kinderen hebben er fijn gespeeld en de pleur smaakte prima. Kortom wij genoten volop van onze nieuwe omgeving en dat voelt als vakantie.

Paul

Tussen al het bezoek door, of meer tijdens, moet Paul vooral heel hard werken. De nieuwe afdeling en verantwoordelijkheid brengt veel werk met zich mee en het is opnieuw wennen dat hij geen regie heeft over zijn agenda, aangezien hij tot en met de zomer is volgeboekt inclusief tripjes. Veel meetings, reizen en ondertussen de business en collega’s leren kennen en dus ook nog ergens echt je werk doen. Ondertussen zorg ik thuis voor de meiden en het huishouden, vang ik daar de nodige klappen op en probeer ik de taalstudie echt op te starten. De onderhandelingen voor werk lopen, maar daar zit nog niet de vooruitgang in die ik eigenlijk zou willen.

Zweedse les

Wij plaatsten een advertentie in ons beste Zweeds in het lokale IKEA blaadje en ondanks wat spelfoutjes vonden wij zowaar twee lieve meiden die graag willen babysitten. Twee Nederlandse meiden zelfs. Super fijn, want nu kan ik 2 x per week 1,5 uur weg om aan het Zweeds te werken. Merle gaat die uren naar de opvang dus de meiden passen om en om op Stella. Het valt nog altijd niet mee, hier tijd en ruimte voor te vinden en het huiswerk te maken. Vooral als er fijn bezoek is, is het niet leuk je terug te moeten trekken. Maar ik merk dat ik langzaam wel vooruit ga en ben heel ijverig. Ik merk dat ik steeds meer kan begrijpen uit teksten, wat kan zeggen en inmiddels ook wat verstaan. Ik maak mijn huiswerk en nog meer. De Zweedse lerares is ook een geweldig leuk mens en dat maakt het leren van een taal toch een stuk minder saai dan dat het was op de Middelbare school. Ik zie het dan ook echt als een uitje. De stoffige Franse juffen of de semi-grappige Engelse leraren op het Stedelijk hadden het toch niet helemaal begrepen. De juf is vast ook blij om eens een gemotiveerde student te hebben die niet iedere keer afzegt vanwege een vergadering of het huiswerk niet heeft gemaakt door die drukte. Zij geeft namelijk vooral les aan medewerkers van IKEA of Sweden.

Merle

Merle gaat inmiddels al een tijdje naar de “dagis” (opvang) en hoewel het aanvankelijk super goed ging is het afscheid nogal intens en moeilijk. Ze begint meestal halverwege de heenreis aan mijn arm te trekken dat zij terug naar huis wil en dat zij met mama wil spelen. Na haar minstens 2 x van de grond te hebben geplukt geef ik haar later als een aapje met veel moeite af aan de juffies. Meestal haal ik haar overigens heel vrolijk op, zingt ze hele dagen Zweedse liedjes, praat vol enthousiasme over haar nieuwe klasgenootjes en lijkt ze al heel wat Zweeds te begrijpen. Vol fascinatie kijk ik naar dat kleine peutertje. Dat een nieuw woord hoort, het nazegt en het vervolgens in de juiste context kan toepassen. Jaloersmakend! De woorden Fika (koffie met lekkers), storasyster (grote zus) en tack så mycket (heel erg bedankt) heb ik dan ook al vaker uit dat kleine mondje gehoord. Na 4 weken!

Stella

Stella doet het super goed en is meestal ultra relaxed. Zij vindt alles wel best en geniet enorm van kleine dingen en met name van een beetje persoonlijke aandacht, van wie dan ook. Het liefste staat zij de hele dag aan je hand en begint de omgeving goed te verkennen. Stroomdraden zijn favoriet en ook Pauls nieuwe plantenobsessie moet het ontgelden. Als de badkamer deur open is blijven staan vind ik haar nogal eens kleddernat in de douche en ook wc-borstels hebben een aantrekkingskracht (ieuw). Het nadeel van gelijkvloers wonen is ook direct duidelijk.

Ikzelf

Ondertussen krijgen wij hier dagelijks hele ladingen brieven binnen. Uiteraard allemaal in het Zweeds. De stapel administratie is zo groot geworden dat ik door de bomen het bos niet meer zie. Niks voor mij, normaal ruim ik het vaak direct op in mapjes maar nu beland het steeds vaker gewoon ongelezen op de stapel. Ik weet dat ik er een keer even voor moet gaan zitten, maar ik heb er gewoon de fut nog niet voor gehad. Het staat op de to-do-list. Die nog altijd langer wordt dan korter. Het leven hier gaat dus echt met ups en downs. Ik heb hele goede dagen en dan zie ik alles helemaal zitten en dan lukt het mij heel goed tevreden te zijn met wat wij al hebben bereikt en geniet ik enorm van mijn lieve knappe meisjes. Op andere dagen frustreer ik mij enorm aan de vage antwoorden  die ik krijg als ik een mail stuur of met een instantie moet bellen, zie ik het somber in met de taalles en vrees ik voor mijn registratie als huisarts. Dan komen de muren op mij af ondanks die ruimte die ik zo heb leren te waarderen. Is mijn geduld voor de kinderen zo kort als een lontje en lijkt niets te lukken. Gelukkig was vandaag dus een hele goede dag en is morgen manlief weer thuis! Samen is alles beter!

 

Liefs,

 

Isabelle

 

        

You Might Also Like

14 Comments

  • Reply
    Stella
    7 May 2017 at 08:07

    Zoveel respect voor jullie! En hang in there, het komt goed!

    • Reply
      smålandlife
      8 May 2017 at 22:37

      Hej Stella, Thanks! Ik ga er voor :-)!
      Liefs!

  • Reply
    Merijn
    7 May 2017 at 09:03

    Lieve Isabelle, mooi om je ervaringen te lezen en een blik te krijgen in jullie leven. Wat een avontuur in Zweden!
    Sprekend uit ervaring met verhuizen, nieuwe landen en veel alleen zijn met de kinderen kan ik je zeggen dat het echt makkelijker zal worden en je je eigen weg zal vinden. Je zult zelfs merken dat je het soms zelfs heel fijn vind als alle bezoek weg is, man nog niet thuis en weer je eigen ding kunnen doen!
    Wij hebben kleine glazen koekjes/sniepjes potjes waar John samen met de kinderen voor iedere nacht dat hij weg is een snoepje of biscuitje in doet. Hier zijn de kinderen dan ook echt blij als het potje uit de kast komt ook al betekent het dat papa weer weg gaat! Iedere dag uit school mogen ze er dan een uitpakken en tellen ze hoeveel nachtjes hij nog weg is maar belangrijker hoeveel ze nog te goed hebben. Alhoewel hij nu 10 weken weg is dus het potje zat wel erg vol!
    Succes met alles x

    • Reply
      smålandlife
      8 May 2017 at 22:44

      Lieve Merijn, wow heel knap hoe jij dat allemaal (hebt ge)rooit, zeker als manlief lang weg is. Hoewel ik ook wel geloof dat de eerste keer het heftigste is en je daarna iets beter weet kan je kan verwachten. Hier zijn het gelukkig steeds maar een paar daagjes, hooguit 1,5-2 weken dat hij weg is. Maar ik geloof graag dat je ook kan wennen aan het eigen ritme en de rust zonder bezoek. Hoe leuk ook, als het er wel is, natuurlijk! Jullie glazen potjes vind ik wel een super idee. Valt er toch nog wat te winnen aan het vertrek van papa. Wellicht dat Merle het al zou snappen (of iedere dag strijd omdat ze niet alles op mag eten :-#), Stella is er nu nog te klein voor, maar ik ga het zeker wel onthouden! Liefs!

  • Reply
    Eline
    8 May 2017 at 08:45

    He Isabelle,

    Wat een goed geschreven stuk weer. Pittig en leuk tegelijk, Zweden. Je doet het super goed!

    x Eline

    • Reply
      smålandlife
      8 May 2017 at 22:47

      thanks sweetie! xx

  • Reply
    Hans
    10 May 2017 at 16:25

    Bijzonder om te lezen hoe het jullie vergaat en wat een prachtige foto’s!

    • Reply
      smålandlife
      11 May 2017 at 12:04

      Dank je wel, Hans! Super leuk dat je ons een beetje volgt! Liefs Isabelle

  • Reply
    John
    17 May 2017 at 16:07

    Ha Isabella en familie, respect over hoe het gaat! Top! En ja life is a rollercoaster, waar dan ook! Ik, wij, zijn er van overtuigd dat het jullie prima gast lukken en dat jij snel je doktersjas zult dragen!

    Liefs van de opa en oma uit Holland

    Ps:Ik ga morgen weer naar Willem en Kees😀

    • Reply
      smålandlife
      26 May 2017 at 20:32

      Dank je wel nog John! Wij gaan er helemaal ons best voor doen! Liefs Paul en Isabelle

  • Reply
    Marjolijn Nijhoff
    28 May 2017 at 06:22

    Hi Isabelle, wat kan je toch heerlijk schrijven!
    Als je niet zo snel een baan kunt vinden als huisarts is schrijven misschien wel wat haha. Je leest echt heerlijk weg!
    Ook ik heb diep respect voor jullie. Wat een onderneming is het en wat een doorzettingsvermogen moeten jullie hebben zeg. Het komt zeker goed allemaal, dat is wel zeker, maar dat kost eerst enorm veel imput.
    Ik liet je blog zien aan Monique, de moeder van Tessa. We zitten momenteel in Bali en zij schrijft ook een blog, vandaar.
    Heerlijk relaxed hier en tijd om eindelijk even rustig op je schrijven te reageren.
    Lieverd, heel veel succes met alles en….ik blijf je volgen/lezen, ben fan! 🙂
    Hartelijke groeten en dikke kus uit Bali.

    • Reply
      smålandlife
      30 May 2017 at 11:17

      Lieve Marjolijn! Wat een super lief bericht! Wie weet, schrijfster, haha, hoe wel ik vooralsnog even in zet op dat hele doktersgedoetje!! Wat leuk! Geniet heerlijk van jullie Bali vakantie, kan ik dat dan dus ook nalezen op een blog? Of schrijft tess een blog!? Dat moet ik haar dan even vragen!! Geniet! Liefs, ook voor Monique! X

  • Reply
    Language training, learning Swedish! - Småland Life!
    1 June 2017 at 13:21

    […] About the ups and the downs! 6 May 2017 […]

  • Reply
    Marjolijn Nijhoff
    3 June 2017 at 02:55

    Monique schrijft idd ook een blog. Als je jouw emailadres door geeft kan ze je toevoegen zodat je het kan lezen.
    Volgens Monique schrijft Tessa geen blog.
    Liefs terug, ook van Minique X

  • Leave a Reply