Browsing Tag

blogger

Mom Stuff

Shopping in Malmö!

Hej there!

After having a wonderful day in Malmö, I figured why not write a little shopping-blog about my day! Because shopping in Malmö is the best! And because I always love blogs about shopping-hotspots, I decided to write the blog in English. Let me know if you liked the tips after reading them! Continue Reading

Personal Blog

Goodbyes and new beginnings!

Wow, wat een rollercoaster!

Wat een hectische, drukke, pittige weken sinds de laatste post. Het is maar een kleine 2,5 week geweest, maar het voelt als een “lifetime”.

Na de terugkomst vanuit Zweden zijn wij non-stop bezig geweest met van alles en nog wat. Er zijn heel veel kilometers op en neer naar opa’s en oma’s gereden. Ik moest wat dagen werken. Er was heel veel papierwerk. Wij hadden nog een aantal laatste gezellige afspraakjes om gedag te zeggen. De nodige items op marktplaats zijn verkocht en Paul bracht ze zelfs naar driehoog op verzoek. Uiteindelijk hebben wij voornamelijk onnoemelijk hard geklust. Ondanks dat al het echte verhuizen werd gedaan door 4 grote, sterke, stoere mannen, hebben wij heel veel gedaan in de voorbereiding en afronding ervan. Alleen al het iedere dag om 7.45 u aanwezig zijn en alles aansturen is al erg vermoeiend. Het oude huis wilden wij heel graag goed opleveren, aangezien het verkocht gaat worden dus daar zaten nog heel wat uurtjes in. De vrijdag voor vertrek hadden wij een kleine lastminute afscheidsborrel georganiseerd. Heel waardevol, gezellig en vreemd. Ik was ook zo kei moe, dat het een beetje langs mij heen ging, maar ik was heel blij om persoonlijk afscheid te kunnen nemen van onze fijne lieve vrienden. Thanks for being there for us!!! Mijn motto is dan ook: wij zijn niet weg, alleen een beetje verder weg…

De reis

Zaterdag hadden wij een klein pre-verjaardags/afscheidsdinertje met mijn ouders en op zondag hebben wij al heel vroeg de auto ingeladen en zijn wij vertrokken. Het begon uiteraard met een klein stressmomentje waarop er een portemonnee met rijbewijs en creditcard werd vermist. Vrij essentieel als je 1000 km gaat rijden. Maar 45 min later dan gepland konden wij dan alsnog weg rijden, gelukkig met gevonden portemonnee! Op naar ons nieuwe “eigen thuisje”, ons nieuwe land, nieuw werk en een groot onbekend avontuur. Als gezin!

De reis verliep echt heel erg (bovenverwachting) goed. Wij hadden het ook wel goed voorbereid. Met lekkere broodjes ei door mijn moeder om 6.00uur s ochtends gebakken en de iPad in geval van nood. De meiden hebben het perfect gedaan en de boot was een ideale en leuke afleiding. Ik vertelde er al eerder over. Merle vond het te gek en wilde dan ook liever op de boot blijven dan de auto weer in. Na ongeveer 12 uur kwamen wij eindelijk aan!

Merle was razend enthousiast over het nieuwe huis en heeft zeker een uur rondjes gerend roepende dat zij een motor was. Ook Stella was blij, voornamelijk denk ik, omdat ze verlost was van het autozitje. Na wat eten hebben wij de kids op bed gelegd en niet lang daarna onszelf ook, aangezien de verhuizers al vroeg op de stoep zouden staan.

De verhuizing 

De volgende ochtend na het ontwaken en het naar buiten kijken om 7,15u stond de verhuiswagen er al. Pff, echt geen moment rust! Om 7,30uur gingen twee mannen los en om 13.00 uur stond alles binnen. Onvoorstelbaar. Wat een bende, wat een zooi. Opeens leek 30kuub aan spullen zo gigantisch veel. Voor Paul en mij was het de vierde verhuizing samen en wij weten inmiddels dat wij geen stoppen kennen als het hier op aankomt. Een challenge om maar door te willen werken en ook de meisjes tevreden te houden. Men zegt dat je geen haast hebt om alles af te krijgen, dat het prima is om op een later moment dozen uit te pakken of peertjes te vervangen. Maar dat is niet onze stijl. Het moet allemaal opgeruimd worden. Meteen. Dezelfde dag. Direct. As we speak. Tot de laatste doos moet alles weg en zsm een plek krijgen. Waarom?

A. Het is super ongezellig om tegen dozen aan te kijken, of geen bank hebt om op te zitten.

B. Je bent altijd alles kwijt wat je net nodig hebt. Zoals dat ene badmatje, omdat merle direct al uitgleed op de badkamervloer. Of het broodmes, omdat ze hier vooral ongesneden vers brood verkopen. Of die dingetjes die je ter beveiliging in stopcontacten stopt aangezien alle stopcontacten op tijgerhoogte zitten en Stella tegenwoordig overal bij kan komen.

C. Het super gevaarlijk is voor twee kleine kinderen wanneer er overal spullen staan die scherp of giftig kunnen zijn of nog belangrijker op ze kunnen vallen.

D. Het heel veel voldoening geeft je kledingkast KonMari in te richten!

E. Lelijk behang in de slaapkamer en een gigantische klok in de woonkamer heel erg snel weggepoetst moeten worden. Ik kan het aanzicht ervan gewoon niet verdragen.

F. Pas als alles is uitgepakt is, je weet wat je nodig hebt en op zoek kan gaan naar nieuwe spulletjes.

G. Wij het graag “eigen” willen maken voor de meisjes.

H. Zo kan ik nog wel even doorgaan…

I. KEA

Dat dus! Een kleine week later zijn wij al een heel eind. Natuurlijk ga ik nog eindeloos blijven schuiven en koop het liefst allemaal nieuwe spullen. Bij voorkeur niet van IKEA, ik ben heel tegenstrijdig in mijn gevoelens over IKEA, haha. De eerste internetbestellingen zijn al gedaan. Zo is Rumba (Roomba) onze nieuwe huisgenoot, hemels, maar Merle is doodsbenauwd voor dit gevaarte. Ik ben dol blij, want ik hoef ik niet meer los na iedere broodmaaltijd op het vloerkleed. Een nieuwe eettafel van HAY wordt ook verwacht, maar heeft nog wat levertijd. Maar toen Paul donderdag zijn IKEA-pasje op mocht halen was ik euforisch. Eindelijk lekker kopen, kopen. En stiekem heeft IKEA echt heel veel leuks en is het ook betaalbaar.

De IKEA-expierence was toch ietsjes anders dan ik mij had voorgesteld. Natuurlijk niet gek met een tweeënhalf-jarige die het fan-tas-tisch vond om eindelijk eens te zien wat KEA (inderdaad zonder I) nu eigenlijk is. Dat is namelijk de plek waar papa dagelijks heen gaat. Het was zo leuk, dat zij zich achter ieder gordijn wilde verstoppen en alleen op showroom al 8x keer haar schoenen uit deed om in de bedjes te gaan liggen. Dat in combinatie met een een baby die het super saai vond om weer in de wagen vast te moeten zitten en wachten tot haar grote zus een keer mee wilde naar de volgende afdeling. De shoppinglist was ietwat enthousiast waardoor  wij uiteindelijk way past Stella’s flesje met 3 grote zware karren en een kinderwagen met huilende baby de auto hebben volgeladen. Ik ben met Stella naar huis gerend, terwijl Paul met doorgezakt auto en Merle voorin naar huis reed. Te gek wel, dat ik gewoon van IKEA naar huis kan lopen/rennen. En ik krijg als partner van ook een kortingspas, yay!!! Alsnog zijn wij de helft vergeten, dus ik denk dat ik nog wel eens terug ga. Ik moet toch wat de komende maanden.

Door de moeheid hebben wij een kast tot 3 keer toe opnieuw in elkaar moeten zetten, maar op de studeer/logeerkamer, de schuur en het betere boor en ophangwerk na zijn wij echt al heel ver.  Naast het sjouwwerk begint nu ook het papierwerk. Vandaag vroegen wij ons persoonsnummer aan, zonder dit nummer kun je niets. Niet eens een simpele bonuskaart aanvragen bij de lokale supermarkt. Moe maar voldaan typ ik dan ook aan dit blog. Morgen hebben wij ons voorgenomen om niks te klussen of op te ruimen. Gewoon een dagje rustig aan, chillen en spelen met de meisjes, naar een speeltuintje, een rondje naar het meer en op zoek naar een kringloop (Loppis) want die schijnen hier te gek te zijn. De Zweden houden namelijk wel van Scandinavisch design. Dus ik verheug mij nu al! Zo trots op onze meisjes! Ze doen het geweldig hier.

Natuurlijk heb ik nog heel veel meer te vertellen, maar het epistel is inmiddels wel lang genoeg! Zie de plaatjes voor een indruk van onze eerste week in het nieuwe huis!

 

Liefs Isabelle