Browsing Tag

zweden

Personal Blog

Goodbyes and new beginnings!

Wow, wat een rollercoaster!

Wat een hectische, drukke, pittige weken sinds de laatste post. Het is maar een kleine 2,5 week geweest, maar het voelt als een “lifetime”.

Na de terugkomst vanuit Zweden zijn wij non-stop bezig geweest met van alles en nog wat. Er zijn heel veel kilometers op en neer naar opa’s en oma’s gereden. Ik moest wat dagen werken. Er was heel veel papierwerk. Wij hadden nog een aantal laatste gezellige afspraakjes om gedag te zeggen. De nodige items op marktplaats zijn verkocht en Paul bracht ze zelfs naar driehoog op verzoek. Uiteindelijk hebben wij voornamelijk onnoemelijk hard geklust. Ondanks dat al het echte verhuizen werd gedaan door 4 grote, sterke, stoere mannen, hebben wij heel veel gedaan in de voorbereiding en afronding ervan. Alleen al het iedere dag om 7.45 u aanwezig zijn en alles aansturen is al erg vermoeiend. Het oude huis wilden wij heel graag goed opleveren, aangezien het verkocht gaat worden dus daar zaten nog heel wat uurtjes in. De vrijdag voor vertrek hadden wij een kleine lastminute afscheidsborrel georganiseerd. Heel waardevol, gezellig en vreemd. Ik was ook zo kei moe, dat het een beetje langs mij heen ging, maar ik was heel blij om persoonlijk afscheid te kunnen nemen van onze fijne lieve vrienden. Thanks for being there for us!!! Mijn motto is dan ook: wij zijn niet weg, alleen een beetje verder weg…

De reis

Zaterdag hadden wij een klein pre-verjaardags/afscheidsdinertje met mijn ouders en op zondag hebben wij al heel vroeg de auto ingeladen en zijn wij vertrokken. Het begon uiteraard met een klein stressmomentje waarop er een portemonnee met rijbewijs en creditcard werd vermist. Vrij essentieel als je 1000 km gaat rijden. Maar 45 min later dan gepland konden wij dan alsnog weg rijden, gelukkig met gevonden portemonnee! Op naar ons nieuwe “eigen thuisje”, ons nieuwe land, nieuw werk en een groot onbekend avontuur. Als gezin!

De reis verliep echt heel erg (bovenverwachting) goed. Wij hadden het ook wel goed voorbereid. Met lekkere broodjes ei door mijn moeder om 6.00uur s ochtends gebakken en de iPad in geval van nood. De meiden hebben het perfect gedaan en de boot was een ideale en leuke afleiding. Ik vertelde er al eerder over. Merle vond het te gek en wilde dan ook liever op de boot blijven dan de auto weer in. Na ongeveer 12 uur kwamen wij eindelijk aan!

Merle was razend enthousiast over het nieuwe huis en heeft zeker een uur rondjes gerend roepende dat zij een motor was. Ook Stella was blij, voornamelijk denk ik, omdat ze verlost was van het autozitje. Na wat eten hebben wij de kids op bed gelegd en niet lang daarna onszelf ook, aangezien de verhuizers al vroeg op de stoep zouden staan.

De verhuizing 

De volgende ochtend na het ontwaken en het naar buiten kijken om 7,15u stond de verhuiswagen er al. Pff, echt geen moment rust! Om 7,30uur gingen twee mannen los en om 13.00 uur stond alles binnen. Onvoorstelbaar. Wat een bende, wat een zooi. Opeens leek 30kuub aan spullen zo gigantisch veel. Voor Paul en mij was het de vierde verhuizing samen en wij weten inmiddels dat wij geen stoppen kennen als het hier op aankomt. Een challenge om maar door te willen werken en ook de meisjes tevreden te houden. Men zegt dat je geen haast hebt om alles af te krijgen, dat het prima is om op een later moment dozen uit te pakken of peertjes te vervangen. Maar dat is niet onze stijl. Het moet allemaal opgeruimd worden. Meteen. Dezelfde dag. Direct. As we speak. Tot de laatste doos moet alles weg en zsm een plek krijgen. Waarom?

A. Het is super ongezellig om tegen dozen aan te kijken, of geen bank hebt om op te zitten.

B. Je bent altijd alles kwijt wat je net nodig hebt. Zoals dat ene badmatje, omdat merle direct al uitgleed op de badkamervloer. Of het broodmes, omdat ze hier vooral ongesneden vers brood verkopen. Of die dingetjes die je ter beveiliging in stopcontacten stopt aangezien alle stopcontacten op tijgerhoogte zitten en Stella tegenwoordig overal bij kan komen.

C. Het super gevaarlijk is voor twee kleine kinderen wanneer er overal spullen staan die scherp of giftig kunnen zijn of nog belangrijker op ze kunnen vallen.

D. Het heel veel voldoening geeft je kledingkast KonMari in te richten!

E. Lelijk behang in de slaapkamer en een gigantische klok in de woonkamer heel erg snel weggepoetst moeten worden. Ik kan het aanzicht ervan gewoon niet verdragen.

F. Pas als alles is uitgepakt is, je weet wat je nodig hebt en op zoek kan gaan naar nieuwe spulletjes.

G. Wij het graag “eigen” willen maken voor de meisjes.

H. Zo kan ik nog wel even doorgaan…

I. KEA

Dat dus! Een kleine week later zijn wij al een heel eind. Natuurlijk ga ik nog eindeloos blijven schuiven en koop het liefst allemaal nieuwe spullen. Bij voorkeur niet van IKEA, ik ben heel tegenstrijdig in mijn gevoelens over IKEA, haha. De eerste internetbestellingen zijn al gedaan. Zo is Rumba (Roomba) onze nieuwe huisgenoot, hemels, maar Merle is doodsbenauwd voor dit gevaarte. Ik ben dol blij, want ik hoef ik niet meer los na iedere broodmaaltijd op het vloerkleed. Een nieuwe eettafel van HAY wordt ook verwacht, maar heeft nog wat levertijd. Maar toen Paul donderdag zijn IKEA-pasje op mocht halen was ik euforisch. Eindelijk lekker kopen, kopen. En stiekem heeft IKEA echt heel veel leuks en is het ook betaalbaar.

De IKEA-expierence was toch ietsjes anders dan ik mij had voorgesteld. Natuurlijk niet gek met een tweeënhalf-jarige die het fan-tas-tisch vond om eindelijk eens te zien wat KEA (inderdaad zonder I) nu eigenlijk is. Dat is namelijk de plek waar papa dagelijks heen gaat. Het was zo leuk, dat zij zich achter ieder gordijn wilde verstoppen en alleen op showroom al 8x keer haar schoenen uit deed om in de bedjes te gaan liggen. Dat in combinatie met een een baby die het super saai vond om weer in de wagen vast te moeten zitten en wachten tot haar grote zus een keer mee wilde naar de volgende afdeling. De shoppinglist was ietwat enthousiast waardoor  wij uiteindelijk way past Stella’s flesje met 3 grote zware karren en een kinderwagen met huilende baby de auto hebben volgeladen. Ik ben met Stella naar huis gerend, terwijl Paul met doorgezakt auto en Merle voorin naar huis reed. Te gek wel, dat ik gewoon van IKEA naar huis kan lopen/rennen. En ik krijg als partner van ook een kortingspas, yay!!! Alsnog zijn wij de helft vergeten, dus ik denk dat ik nog wel eens terug ga. Ik moet toch wat de komende maanden.

Door de moeheid hebben wij een kast tot 3 keer toe opnieuw in elkaar moeten zetten, maar op de studeer/logeerkamer, de schuur en het betere boor en ophangwerk na zijn wij echt al heel ver.  Naast het sjouwwerk begint nu ook het papierwerk. Vandaag vroegen wij ons persoonsnummer aan, zonder dit nummer kun je niets. Niet eens een simpele bonuskaart aanvragen bij de lokale supermarkt. Moe maar voldaan typ ik dan ook aan dit blog. Morgen hebben wij ons voorgenomen om niks te klussen of op te ruimen. Gewoon een dagje rustig aan, chillen en spelen met de meisjes, naar een speeltuintje, een rondje naar het meer en op zoek naar een kringloop (Loppis) want die schijnen hier te gek te zijn. De Zweden houden namelijk wel van Scandinavisch design. Dus ik verheug mij nu al! Zo trots op onze meisjes! Ze doen het geweldig hier.

Natuurlijk heb ik nog heel veel meer te vertellen, maar het epistel is inmiddels wel lang genoeg! Zie de plaatjes voor een indruk van onze eerste week in het nieuwe huis!

 

Liefs Isabelle

 

 

Personal Blog

Vi är där!

Moment van bezinning!

Zojuist heb ik Paul weg gebracht voor zijn eerste werkdag. Hij spendeert deze met al zijn nieuwe collega’s op een geweldige locatie in het bos aan het lokale meer. Het zijn de Kick-Off dagen voor zijn nieuwe job. Natuurlijk ben ook ik de auto even uitgestapt om de omgeving te verkennen. Het is hier werkelijk schitterend! De vogels fluiten, het is stil en overal waar je kijkt is er bos bezaaid met sneeuw en in het midden van dit alles ligt een prachtig bevroren meer. Ik durfde er nog niet op te lopen in mijn eentje. Nu ben ik geen natuurfotograaf maar wellicht geven de foto’s wel vast een beetje een indruk. Helaas heb ik nog geen älg gespot, maar dat kan vast niet lang meer duren. Hopelijk is de eerste ontmoeting niet op de motorkap…

De winters zijn hier lang, koud en donker maar ik kan daar vast aan wennen, dit gezien hebbende. Wow! Iedere seizoen heeft vast zijn charme.

Aan het meer heb ik een moment van bezinning. Waar zijn wij in godsnaam aan begonnen?! Wat gaan wij in hemelsnaam doen hier?  In Zweden, “in the middle of nowhere”! Het gaat goed komen. Ik weet het zeker. Toch is het direct een moeilijke week. Wij kregen heel verdrietig nieuws van vrienden en ook is het voor de familie een spannende week. De afstand is direct duidelijk. Inherent aan deze keuze. In gedachten zijn wij er bij.

De reis!

Weer een week verder en de verhuizing komt steeds dichter bij. Dit blog typ ik vanaf een biertafeltje in de nieuwe woonkamer. Paul en ik zijn gisteren gearriveerd in ons nieuwe huisje. Zonder koffie of thee want ik heb nog geen mok om het uit te drinken en ik ben onze Nespresso-machine vergeten mee te nemen. Gelukkig vond ik nog wat snoepkrijtjes en het water in het nieuwe roze glas smaakt extra lekker. Het semi-gezellige plantje van de vorige bewoners houdt mij gezelschap vandaag.

De autorit viel niet tegen. Wij hebben er 10,5 uur over gedaan. Over 1,5 week met de meiden zullen wij iets meer tijd nodig hebben. Voldoende stops om even uit te razen en flesjes te geven. Hoewel vrij kostbaar, zit er na ongeveer 6 uur een break in de autorit van driekwartier op de Ferry. Voor iemand die de veerpont naar Terschelling gewend is (waar mijn zus met haar gezin woont), was dit een heuse verademing. Hij vertrekt ieder half uur (24u/dag) en alles is strak georganiseerd. Er is bijzonder veel entertainment op de boot. Een speeltuin voor de kleintjes, een enorme dutyfree shop met heel veel mooie make-upjes voor moeders.  Omdat het allemaal heel goedkoop leek en op dit gebied NIETS te krijgen is in het dorp heb ik natuurlijk even goed ingeslagen. Duitse curryworst met frietjes voor vaders (oke, ik heb ze ook vast even voorgeproefd) en een uitgebreid buffet naar wens in een andere ruimte.  Als het minder koud is, kan je lekker naar buiten en genieten van het water en het uitzicht. Er is veel plek op de boot, zodat je niet op elkaars lip hoeft te zitten. Daarna is het nog maar 3,5 uur in de auto en ga je over de Öresund/Øresund brug tussen Kopenhagen en Malmö. Wij kwamen rond het eind van de middag aan en hebben vrijwel geen oponthoud gehad. Je rijdt naar het eind van de wereld, dus er is amper verkeer. Volgende week vind ik de reis wel spannender, want voor de kindjes zal het een hele lange dag zijn. Tips zijn welkom! Uiteraard direct een bezoek aan IKEA gebracht na aankomst. Die zit om de hoek, letterlijk. Vanuit ons slaapkamer raam kan je het billboard IKEA zien.

Het huis!

Zonder de spullen van de vorige bewoners ben ik nog enthousiaster over het huis. Het is zo ruim en groot en ik ben verliefd op onze serre! Het is daar nu nog te koud maar wat gaan wij daar graag zitten in het voorjaar. Ik zie de schapen-velletjes als liggen. In de tuin staan prachtige appelbomen en het huis heeft en een garage en een carport! Een echt grotemensenhuis. De badkamer is het enige minpuntje van het huis. Wat oud, met behang (serieus, in een  badkamer?) en matig onderhouden. Gelukkig was de douche aangenaam vanochtend, dus daar vinden wij vast onze weg in.

Vandaag mag ik aan de slag met de PAX-kast, die wij gisteren vast kochten. Altijd een enorme klus en super fijn als die straks vast staat als de verhuiswagen aan komt. Deze grote kast gaat voor het bruine behang, dus dat probleem is ook direct op gelost. Als ik tijd over heb kan ik onze keuken vast een beetje inrichten want wij hebben al het etenswaar vast mee genomen uit de voorraadkast. De verhuizers mogen dit niet mee nemen en zuunig als wij zijn vonden wij het zonde om alles weg te gooien en opnieuw te kopen. Op weg naar Zweden hebben wij ons overigens verbaasd over verscheidene auto’s die afgeladen vol lagen met blikjes bier. Het schijnt hier namelijk onbetaalbaar te zijn. Wellicht zullen wij dan toch nog maar een flesje of wat moeten inslaan voor vertrek. Note to self: daar is geen plek voor in de auto.

Ik heb nog zo veel te vertellen, maar ga nu toch maar wat nuttigs doen, Paul is al bijna klaar met werken!

 

Liefs Isabelle

 

Personal Blog

Småland life!

Hallo allemaal,

Welkom! Mijn naam is Isabelle en mijn gezin en ik staan op het punt om naar Zweden te verhuizen. Mijn gezin bestaat uit manlief (ehm…vriendlief, dit is een puntje van aandacht), dochters Merle van 2 jaar en Stella van 6 maanden en ik zelf. Continue Reading