Personal Blog

Winter is coming…

Triest, maar waar. De zomer is voorbij. Wat zeg ik.  Zomer. In mijn beleving hebben wij niet echt zomer gehad hier.

Het mooie voorjaar ging geruisloos (nou ja, geruisloos: met heel veel regen en onweer) over in de herfst. Het is hier niet voor niets zo groen. De bladeren vallen alweer van de bomen terwijl de appels er nog aan hangen, te zuur om te eten. Er zit weer een kou in de lucht. De nachten komen al onder de 5 graden en overdag wordt het, met een beetje geluk, 18-20 graden en zien wij af en toe wat zon. Op de social media zie je de mooiste idyllische zomerse plaatjes uit Scandinavië langs komen van mensen met weinig kleren aan in de mooiste natuur. Inmiddels weten wij wel beter. Maar als de zon dan even schijnt gaat iedereen (wij incluis) er als de wiedeweerga in bikini en op teenslippers op uit. Als ik al onze plaatjes terugkijk mag ik eigenlijk niet klagen! Regenbogen zien wij om de haverklap, helaas de potten met goud nog altijd niet gevonden. Het weer verandert binnen een paar minuten. Als ik ‘s avonds een rondje ren langs het lokale meer dan zie ik vele badgasten nog in het water baden. Zij liever dan ik. Hier trekt men zich niks aan van de temperatuur. Wij proberen dat dus ook niet te doen.

In mijn leerboek leerde ik over “augusti mörk”, wat zoiets betekent als de donkere maand augustus. Dat dus, halverwege de zomer. Komende winter kan dus wel eens heel erg lang gaan worden. Gelukkig bezochten wij op de goede momenten zoveel mogelijk het lokale meer en speelden wij heel veel buiten, weer of geen weer. Regen kan Merle overigens sowieso niks deren! Ik quote: ‘Dan kan ik lekker in de plassen stampen!’ Het liefst met laarzen aan en zonder kleren!

Het is weer tijd voor een nieuw blog. Er is zelfs al meermaals gevraagd wanneer ik weer eens wat ga schrijven!? Dat vind ik wel echt heel leuk hoor, dat mijn blog ook daadwerkelijk wordt gelezen! Eigenlijk broed ik er al weer een hele tijd op en hebben wij ook weer genoeg dingen beleefd om over te vertellen en heb ik zeker weer de nodige cultuurshocks gehad deze zomer. Eigenlijk heb ik gewoon simpelweg niet eerder de tijd noch de rust gehad om er echt even voor te gaan zitten.

Het eerste onderwerp moet dan maar zijn hoe het gaat met het “zweeds leren”. Hoe zit dat nu?! Spreek ik het al? Het wordt inmiddels oud nieuws dat ik “zweeds” moet “leren”. Ik kan mij er niet meer achter verschuilen dat wij hier pas net wonen, een hele emigratie achter de rug hebben, ik met kinderen thuis zit. Daarnaast had ik toch ook nog een intensieve cursus in Stockholm. Dan zal ik het nu vast wel moeten kunnen. Helaas lieve lezer, ik spreek nog altijd geen zweeds. Althans, inmiddels kan ik best een aardig woordje wisselen in het zweeds met de buurvrouw of de cassière in de supermarkt, maar ik ben nog verre van het niveau waar ik zou moeten en willen zijn om als huisarts aan de slag te kunnen.

De intensieve cursus van Berlitz in Stockholm was overigens echt wel te gek en een goede boost. Een total immersion course. Op een zondagavond eind juli vertrok ik met de trein die kant op. Een treinrit van een kleine 4 uur in de HSL. IKEA regelde een hotel midden in het centrum. Dat de kamer niet groter was dan een schamele 5 m2 en wegens gebrek aan ramen feitelijk ook niet meer dan een inloopkast te noemen was, schuiven we even terzijde. Voor mij reden te meer om heel veel op pad te gaan. Zondag avond dronk ik, met al mijn vrienden, een heerlijke cocktail in het super hippe Urban Deli op de Sveavägen. Een toffe zaak met een grote eco-bio supermarkt, koffiebar, cafe en restaurant. Op meerdere plekken in Stockholm te vinden. De volgende ochtend moest ik mij om 8.00 uur op het kantoor van Berlitz in Stockholm verzamelen. Ik had geen idee wat mij te wachten stond. Om 8.05 uur begon de les en werd het programma uitgelegd. Iedere dag zou bestaan uit 9 lessen van 45 min met 5 min pauze. Ook met de lunch zou de leraar mee gaan en de hele dag wordt er niets anders gesproken dan de taal die je wilt leren. In totaal heb ik 7 verschillende leraren gezien en één les per dag bestond zelfs uit een “dubbel”. Dat wil zeggen twee leraren op een student. Voldoende variatie dus. Super intensief. Super leuk. Super leerzaam. Naast grammatica uit een leerboek hebben wij ook wat medisch zweeds geoefend zodat ik in ieder geval een beetje kon proeven aan wat mij te wachten staat. Speelden wij zweeds triviant en bezocht ik bijvoorbeeld met de leraar een apotheek.  ‘s Avonds kreeg ik huiswerk mee voor de volgende dag, dus ook dan moest ik nog aan de bak. Vooral het spreken en het luisteren, mijn fluency, is echt flink verbeterd. Ik had van te voren een test gedaan om te kijken op welk niveau ik zou kunnen beginnen. Berlitz gaat uit van 10 niveau’s, waarbij het 10e niveau het door mij gewenste en noodzakelijk c1 niveau is. Ik heb de cursus op niveau 5 gevolgd (vergelijkbaar met een B1.1 niveau) en binnen een week haal je een niveau. Dus op de vrijdag heb ik opnieuw een test afgelegd waarin ik (volgens Berlitz) bewezen niveau 5 heb afgerond. Met andere woorden zou je kunnen zeggen dat ik halverwege ben. Voorzover dat echt te meten is.

Maar niveau 5 of niveau B1 is nogal abstract. Het is in ieder geval inmiddels zeker beter dan het Frans, Duits en Latijn wat ik ooit heb geleerd op de middelbare school. Maar wat kan ik nu eigenlijk?

Ik kan een gesprek in het zweeds voeren (mits de andere partij duidelijk en luid spreekt),  ik kan boeken lezen die zijn geschreven voor 8-16 jarigen (althans ik heb een start gemaakt in mijn eerste boek), nieuws in makkelijk zweeds kan ik inmiddels volgen zonder ondertiteling, ik kan een sms of een simpel mailtje schrijven. Ik begrijp waar artikelen in het lokale krantje over gaan. Ik heb de gesprekken over Stella op het consultatiebureau in het zweeds kunnen voeren en met de juffen van het dagverblijf spreek ik ook zo veel mogelijk in het zweeds. Zo langzamerhand begint het dus wel wat te worden. Aangezien ik door alle leraren werd gecomplimenteerd op het niveau wat ik een hele kort tijd heb behaald ben ik dus best een beetje trots. Ondanks dat ik pas halverwege ben en het allemaal veel langer gaat duren dan ik in december vorig jaar, toen wij de beslissing maakte om te verhuizen, had gehoopt.

Stockholm was dus echt goed en vooral ook heel leuk en relaxed. Vooral omdat ik ‘s avonds wat eigen tijd had. Even niet hoeven zorgen. Ik heb het er dan ook uitgebreid van genoten en genomen. Heerlijk geshopt inde mooiste kleding en woon winkels. Heel veel gekocht, uiteraard veel te veel geld uitgegeven. Sorry Paul. Heerlijk gegeten in leuke restaurants en heel veel kilometers afgelegd met de benenwagen. En dan aan het eind van de avond onder het genot van een glaasje wijn van 15 euro mijn huiswerk gemaakt. Precies wat ik nodig had na 5 weken geen zweedse les in verband met “semester”. Semester betekent hier overigens geen academische periode maar vakantie. De zweden weten wel hoe dat moet, vakantie vieren. Zes weken lang is praktisch alles gesloten en dat wat wel open is, werkt maar halfbakken. Dat vinden ze ook heel normaal. Eind augustus kan je weer terecht met je vragen of verzoeken, tot die tijd heb je gewoon maar vakantie te houden. Shops (gelukkig niet de supermarkt) zijn gewoon de hele maand juli tot en met half augustus gesloten. Ook bij Paul was op het werk 90% van de collega’s gewoon 4-6 weken weg. Dat is wel even wennen. Na midzomer gaat alles hier plat. Dat moeten wij volgend jaar toch echt anders (beter) organiseren!

Zo was dus ook de kinderopvang/förskola al die weken gesloten en zijn de beide kinderen 6 weken thuis geweest. Dat vond ik best wel een beetje taai. Aan Merle merkte ik ook dat zij het ritme miste en de dagen met mij en Stella thuis simpelweg te eentonig en saai vond. Te weinig uitdagend. Zo vertelde ze Paul dat ze zo verdrietig was omdat ze steeds alleen moest spelen en de kindjes zo miste. Ondanks dat ik echt mijn best heb gedaan om veel leuke activiteiten te verzinnen. Ik heb mij er overheen gezet dat ik het spannend vond om met twee kinderen alleen naar het meer te gaan. Stella’s interesse in water is gelukkig beperkt, dus zolang ik zorg dat Merle niet natter wordt dan haar voeten en Stella niet van klimtoestellen kukelt of vuilnis van het strand opeet is alles prima. Daarnaast vierden wij Stella’s verjaardag, kregen fijn bezoek, zochten naar elanden in het bos, bezochten Kopenhagen, plukten aardbeien, bezochten vele speeltuintjes en bovendien heb ik inmiddels wat leuke contacten op gedaan in het dorp.

En alsof dat nog niet genoeg was bezochten wij ook alles op het gebied van entertainment verzorgd door IKEA. Het IKEA museum, het IKEA activiteitshuis, de IKEA winkel, het IKEA restaurant, de IKEA koopjeshoek (een aparte winkel hier) hebben wij frequent bezocht. Toch vond ik een hele week alleen met de kinderen, zonder programma, zonder wat eigen tijd te hebben, echt heel erg lang. Nogmaals bevestigd in het feit dat ik nooit een hele goede stay-at-home mom zou kunnen (willen) zijn. Ik vind mijn werk ook gewoon te leuk en vooral de afwisseling is voor mij ideaal. Ik vond het ook jammer dat ik geen zweedse les heb kunnen volgen al die weken, wat mij het gevoel gaf stil te staan. En echt studeren komt er gewoon niet van met twee kinderen thuis. Het lukte mij ook niet goed dit te accepteren. Gelukkig stelde Paul voor om de week te breken en nam de woensdagen vrij. Dat scheelde enorm en was ook nog eens reuze gezellig! Met zijn vieren is alles beter.

De tweede week van augustus mocht Merle (eindelijk) weer naar de opvang en twee dagen later kon ook Stella weer beginnen met de “inskolning”. Daarover kan ik zeker ook heel blog schrijven, dus dat volgt wellicht een volgende keer! Tot zo ver onze zomer, al met al niet slecht eigenlijk! Reuze benieuwd wat de herfst en winter zullen brengen!

 

Liefs,

Isabelle

         

        

You Might Also Like

9 Comments

  • Reply
    John
    24 August 2017 at 16:27

    Jullie doen het hartstikke goed! Go on!

    Groetjes

    John en Hetty Sandee

    • Reply
      John
      20 September 2017 at 07:45

      En nu al een job! Respect hoor!

  • Reply
    Herman P
    24 August 2017 at 16:46

    Hoi Bella, weer zo’n mooie, eerlijke, persoonlijke blog over jouw/jullie doen en laten in Zweden. Lekkere schrijfstijl en prachtige plaatjes erbij: wat gaat het (meestal) goed! Thx, dad

    • Reply
      smålandlife
      26 August 2017 at 11:35

      Dank lieve paps! 💋💋

  • Reply
    Fleur
    24 August 2017 at 19:38

    Yes, hier was ik aan toe. In plaats van naar je brieven kijk ik nu uit naar je blogs. Heerlijk verhaal weer met dito foto’s, weer helemaal op de hoogte!

    • Reply
      smålandlife
      26 August 2017 at 11:34

      Haha en ik naar de jouwe! Xx

  • Reply
    Eefje
    24 August 2017 at 22:56

    Jeeeej weer leesvoer! Xx van je fan. Ben trots op jullie.

    Ps. Zou heeeel leuk zijn als Paul eens in de pen klom voor zijn kant van het smaland-verhaal 🙂

    • Reply
      smålandlife
      26 August 2017 at 11:34

      Haha volgens moeten we voor zijn kant van ‘t verhaal gewoon een keertje belle 😊!! Xx

  • Reply
    Saskia
    28 August 2017 at 16:43

    Nou ziet er toch best zomers uit op de pics! Leuk om te lezen Isa en zo te lezen gaat het goed met Zweeds leren (niet te streng zijn voor jezelf he) xx sas

  • Leave a Reply