Personal Blog

Winter is here!

Winter!

Winter! Echt winter! Zoals je een winter in Zweden verwacht. Koud en sneeuw! Korte dagen.  Eigenlijk geen tijd voor een nieuwe blogpost, aangezien wij hele drukke maanden achter de rug hebben en nog steeds amper stil zitten. Geen tijd om even te zitten voor een update. Maar nu is het winter, dus nu moet het onderhand echt wel, een nieuw seizoen en 4 maanden geleden dat ik een blog schreef.

VAB!

Eigenlijk zou ik nu ook helemaal geen tijd hebben om even wat te schrijven. Ik zou moeten werken vandaag. Maar vandaag ben ik thuis, thuis met en voor Stella. Ik heb namelijk vård av barn (beter bekend als vab of onder het werkwoord vabba = vabben) vandaag. Dat wil zeggen dat ik betaald (dwz door de overheid, een schijnbedrag, maar toch) thuis zit om voor Stella te zorgen. Stella is ziek, want het is namelijk winter, het is februari en dan zijn aan de lopende band kinderen ziek. De griep schijnt te heersen, ja ja die hebben we hier ook. In Zweden spreken ze dan ook niet van februari maar van vabruari. Een begrip. Dat weet je het wel. Iedereen zit lekker thuis met zieke kids.

Maar het klinkt leuker dan het is hoor: vab. Zieke kinderen in combinatie met werk gaan gewoon niet lekker samen. Ook in Zweden niet. Maar het voordeel is wel dat als ze dan eindelijk even slapen, je ook echt wat voor jezelf kan doen! Dus na weer de nodige telefoontjes aan de verschillende instanties (zucht) had ik ook nog wat tijd over! Hoogtijd voor een nieuw blog.

Huwelijk!

Want, wow, wat is er veel gebeurd sinds het vorige blog! Zoals ik vorige keer als schreef: een huwelijk, een nieuw huis, een baan, een test en het nodige fijne bezoek vanuit en in Nederland.

Jawel! Het huwelijk is voltrokken op 21-11-2017. Negen jaar na de eerste kus voor de deur van mijn ouders. Paul in zijn welbekende gele polo met blauwe broek naast zijn fiatje 500! Het was een korte maar memorabele ceremonie. Uiteraard in het Zweeds. We brachten een Zweedse vriendin mee voor eventuele vertaling en mijn ouders waren voor de gelegenheid uit Nederland over gevlogen. Kort maar krachtig met naderhand champagne, taart en een lekker diner bij de lokale brasserie. Ook de ringen kwamen van de lokale goud smit, net als de weddingcake van de lokale bakker. De lokale middenstand is goed gespekt!

Huis!

De eerste week van december kregen we de sleutel van ons nieuwe huis! Onze eerste echte grote-mensen-huis! Een echt Zweeds houten huis! Super leuk en spannend en vooral heel veel avonden schilderen. Als je eenmaal de eerste streep verf zet kan je niet meer ophouden dus uiteindelijk hebben we veel meer gedaan dan in eerste instantie gedacht. De vorige eigenaars hielden erg van klussen maar het ontbrak ze enigszins aan perfectionisme dus we hebben de nodige lelijke en scheve latjes en kasten uit het huis verwijderd. Vele gaten en kieren zijn gevuld en vele lagen wit gingen over eierschaalkleurig behang (ook van het gele bloemetjes behang in slaapkamer lieten wij niks over). Paul heeft zich tot ware stukadoor ontpopt. Vooral project toilet heeft ons een beetje genekt. Vier lagen behang die zich niet graag lieten verwijderen. Uren tussen de muur en de pot. Ach ja, het resultaat mag er best wezen!

Test!

Op 15 december maakte ik ook nog even mijn Zweedse test. Je weet wel. Die c1-test waar ik al maanden overloop te mekkeren. Hoe moeilijk het allemaal wel niet was. En het duurde even voor ik de uitslag kreeg maar hij is binnen! Yay! Wat een opluchting. Het was niet simpel. De test duurde van 10.00-18.00 en bestond uit een lees + grammatica deel, een luistertoets, schrijfopdracht en mondeling examen. Geweldig blij dat ik hem gehaald. Dat betekent dat ik nu eindelijk mijn registratie als arts in Zweden kan aanvragen. Blijkt ook nog niet zo simpel wat kennelijk had ik onvoldoende documenten toegevoegd. Volstrekt onduidelijk hoe je daar weer aan kan komen. Het kan sowieso 4 maanden duren voor dat het allemaal rond is. Lagom. Lagom.

Werk!

Ondertussen ben ik wel gewoon aan het werk. Ik werk als läkarassistent. Of, zoals een vriendinnetje zegt: lekkere assistent. Voor een assistentensalaris, maar who cares. Werk is werk en het houdt me van de straat. Ik doe gewoon mijn werk als arts, zie mijn eigen patienten op een eigen spreekuur. Maar ik kan zelf geen recepten voorschrijven en al mijn patiëntencontacten overleg ik met een collega en worden vervolgens gecontroleerd. Op zich prima omdat ik zo de weg leer kennen in het Zweedse systeem en een beetje back-up best fijn is. Het Zweeds gaat steeds beter en over het algemeen red ik mij goed. Het is leuk als ik een compliment krijg en veel patienten zijn bereid me te helpen als ik er even niet uit kom in het Zweeds. Google translate heb ik steeds minder nodig, dus dat is wel tof om te merken. Sommige dagen gaat het ook echt lekker en andere dagen voel ik me een student die niks weet omdat het allemaal anders is.

De werkzaamheden als huisarts zijn hier wel wat anders dan in Nederland. Enerzijds omdat je je als huisarts veel bezig houdt met ziekmeldingen. Mensen komen letterlijk ziektebriefjes halen, niet perse een super leuk onderdeel van het vak en het kost vooral veel tijd omdat je veel papierwerk moet doen. De andere kant is dat het vak heel wat meer inhoud heeft dan in Nederland. Je doet als huisarts heel wat meer onderzoeken voor dat je verwijst (mag verwijzen). Ik zou willen zeggen dat je in Nederland vaak verwijst voor de diagnose en hier kan je vaak pas verwijzen met een diagnose (of als je een heel sterk vermoeden van kanker hebt of er echt zelf niet uitkomt na de nodige diagnostiek). Ook zijn er mega lange wachtlijsten. Daar waar je in Nederland de zelfde dag vaak nog terecht kan voor bijvoorbeeld een röntgenfoto moet je daar hier soms wel een paar maanden op wachten als het geen echte spoed heeft. Ook is een paar maanden wachten voor je een scan krijgt of op de poli kan komen is niet ongebruikelijk. Een andere manier van werken maar wel interessant. Daar waar in Nederland de contacten korter en vaker zijn probeer je hier zoveel mogelijk in een consult af te ronden. Vervolgens krijgt de patient een brief thuis met uitkomst van het onderzoek en beleid. Dat is toch ook wel echt anders dan in Nederland, waar het vaak wat meer in samenspraak met de patient gaat. Ook hebben de verpleegkundigen hier een grote rol. Zij zien veel patienten en doen bijvoorbeeld ook het acute spreekuur. De ingewikkelde problematiek blijft voor de arts over. Vrijwel alle consulten zijn vaak behoorlijk complex en uitgebreid. Ik merk ook zeker dat ik er 8 maanden uit ben geweest. Ik heb de Nederlandse richtlijnen al  niet allemaal in mijn hoofd meer zitten, laat staan dat ik de Zweedse ken. Het kost ook best wel weer wat tijd om dat allemaal weer op te pakken. Ik werk trouwens dagelijks van 8-14.30u. Daardoor kan ik de kindjes op tijd ophalen zodat de dagen voor hen ook niet te lang worden. Ideaal wel, dat dat hier kan. Maar het welbekende gevoel dat je overal wat te kort schiet speelt zeker af en toe op.

Vakantie!

Twee hele weken vakantie hadden we rond kerst.. We zijn nog een klein weekje in Nederland geweest. Het was heel fijn om even bij familie te zijn, want helaas kregen we opnieuw beangstigende berichten uit Nederland. We zijn heerlijk verwend her en der! Elke dag een andere kersttafel en kerstboom. Super leuk en heel intensief. Echt vakantie-gevoel!? Mwah. Maar dat is kennelijk bekend onder “expats”. Vakantie in het thuisland voelt weinig als vakantie vieren. Ondertussen ook dubbel en een beetje jammer dat we lang niet iedereen hebben kunnen bezoeken. Maar wat in het vat zit…

De kindjes bleven achter bij opa en oma terwijl wij terugvlogen naar Zweden om het kluswerk af te maken en de echte verhuizing te organiseren. Ondertussen ook nog zo’n kleine 20m3 aan rotzooi afgevoerd naar de stort. Het was kei hard werken maar wel heel tof om aan eigen paleis te werken! Wij vierden Oud en Nieuw met Russische vrienden, uiteraard champagne met kaviaar en Poetin met nieuwjaar speech op de achtergrond, bijzonder interessant!

Inmiddels zitten we goed en wel in het nieuwe huis! En het ligt er prachtig bij zo in de sneeuw met vrieskou. Op twee minuten lopen zit een hele leuk stukje bos en op 3 minuten hebben we een heerlijk speeltuintje voor de kinderen. De eerste sporen van hertjes vonden we al in de tuin. Dus zodra het gaat dooien gaan we lekker veel tulpen bollen planten, ze schijnen namelijk van tulpen te houden!

Langzaamaan begint het huis te wennen. Met wat opstartproblemen hier en daar en zeker in het begin een dagelijkse eigenaardige verrassing van de vorige eigenaar.  Wat gekkigheid met lichten die ‘s nachts spontaan beginnen te branden en een onaangenaam wisselende temperatuur in huis inclusief een koude douche in de ochtend. Inmiddels maken we maar grapjes over het spook in huis. Ook stoken we ‘s avonds een fijn haardvuur om het toch aangenaam te hebben met -13 graden op de teller ‘s nachts. Echt winterskoud! In een volgend blog zal ik wat foto’s van de inrichting van het huis zetten. Voor degene die mij niet op IG volgen en benieuwd zijn! Want uiteindelijk is dat wel mijn grootste hobby. Niet het klussen zelf, maar lekker inrichten en rommelen. Uiteraard zijn er al de nodige bezoekjes aan IKEA gebracht en ik vrees ook niet dat het daarbij gaat blijven.

Het eerste jaar zit er op!

Inmiddels zit er bijna een jaar in Zweden op. Alle seizoenen een keer rond. We vertrokken 26 februari vorig jaar midden in de winter, spannend wat er allemaal op ons pad zou komen. Het voorjaar begon pas na pasen, maar was prachtig groen en zonnig. De zomer was kort en regenachtig met af en toe een uitschieter naar 24 hele graden. De herfst was mooi maar donker en winter is lang en koud. Het gebrek aan zonlicht breekt soms op maar de sneeuw maakt veel goed. Wow, wat is het hier waanzinnig mooi met sneeuw. Merle geniet er enorm van, spelen, rollen, sleeën, sneeuw eten! Stella vindt het maar koud en beweegt zich nog niet zo gemakkelijk voort in de koude sneeuw.

Het is niet niks geweest: 2 verhuizingen, heel veel uren zweedse les en thuisstudie, de zorg voor de kinderen, werk en reizen voor Paul, de zoektocht naar een baan, maken van nieuwe vrienden, een huwelijk, een eigen huis. We hebben enorm genoten van al het bezoek en voelen ons soms behoorlijk eenzaam als lieve vrienden en familie weer naar huis zijn vertrokken. Allemaal dingen waar we aan hebben moeten wennen of misschien went dat wel nooit. Wij hopen dat 2018 wat minder roerig zal zijn, maar ach, dat hoort ook wel weer bij het leven. Als het te saai wordt gaan we vast weer op zoek naar actie, een verbouwing ofzo! Sowieso genoeg te wensen.

 

Veel liefs,

Isabelle

 

 

You Might Also Like

17 Comments

  • Reply
    Sytske
    9 February 2018 at 15:05

    Wat fantastisch om je verhaal te lezen; heerlijk geschreven. Ik wens jullie een mooi 2018 toe; genieten van jullie mooie nieuwe huis, de natuur, de meisjes en elkaar!

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:58

      Dank je wel meid! voor je lieve bericht! beetje late reactie waarvoor excuses! Liefs Isabelle

  • Reply
    Tiffany
    9 February 2018 at 16:51

    Lieve lieverds, nu is het tijd voor rust in de tent, afgezien van een griepje hier en daar. Dikke kus van ons!
    P.S. Stiekem mist P P best wel… want niemand ziet nu dat hij een Nudie selvedge aan heeft… 😂

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:57

      Haha beetje late reactie maar wellicht moet P dan toch älmhult overwegen want het schijnt dat dat hier de standaard is :-)! En idd wij gaan voor een heel relaxed 2018! XX

  • Reply
    John
    9 February 2018 at 16:59

    Jeetje en dat allemaal in 1 jaar; ik zit hijgend op de bank na het lezen van jouw blog! Ontzettend knap hoor, en respect voor jullie allemaal! Ben benieuwd naar de volgende avonturen! Carpe diem!
    Groetjes Hetty en John Sandee

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:57

      Haha wij hijgen ook nog even na en gaan voor een jaar zonder lifeevents! Liefs van ons allen!

  • Reply
    Lars
    9 February 2018 at 18:38

    En nu natuurlijk tijd voor……carnaval!!! Joehaaaa. Of doen ze daar niet aan in Älmhult? 😉

    Na alle stappen van het afgelopen jaar nu heel veel plezier met wat jullie allemaal bereikt hebben 👍🏼

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:56

      ben jij al klaar voor de kou! Wat de mager -2 wordt dit weekend -10!

  • Reply
    Lars
    9 February 2018 at 18:39

    PS mooie winterse plaatjes!

  • Reply
    Eefje
    9 February 2018 at 20:10

    Moooooi Isa! Jullie doen het fantastisch! Xx

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:56

      een lieverd ben je eef! x

  • Reply
    Marijke
    10 February 2018 at 20:04

    Lieve Isa en Paul! Ik lees nu pas je laatste blog…wat een jaar voor jullie! En hoe ontzettend trots kunnen jullie zijn met waf jullie allemaal hebben geregeld en gedaan! Chapeau!! Enorm knap en bewonderenswaardig!! Geniet vAn jullie mooie huisje en gezin! Dikke kus ook van Tim en de kids

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:56

      Dank je wel lieverds! Hopelijk gaat het jullie ook goed af? benieuwd hoe het is in jullie huis?! Altijd leuk als je zin hebt om een keertje wat fotos te sturen? Ben benieuwd hoe groot jullie dame en heer inmiddels al zijn geworden! Liefs van ons uit zweden! En PS huis is groot genoeg als je het leuk lijkt keer langs te komen! x

  • Reply
    Eline
    19 February 2018 at 11:16

    Gezellig dat je weer wat geschreven hebt! En potverdorie, die kou!

    Succes de aankomende tijd. Hopelijk is ook de lente op weg naar Zweden!

    x Eline

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:54

      hoop het ook! kom jij dan weer keertje gezellig langs! xx

  • Reply
    Sabine
    22 February 2018 at 16:51

    Wat een leuk blog heb je! Groetjes van een andere Nederlandse mama in Zweden!

    • Reply
      smålandlife
      22 February 2018 at 19:50

      Hej wat leuk te horen! Dank je wel! Liefs isabelle

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.